wtorek, 3 maja 2011

Kiedy...

Kiedy twój sen o potencjale erotycznym po minutach zamienia się w sen o blokowaniu trzech szali, w tym jednego szydełkowego, wiesz, że w twoim życiu coś poszło nie tak...


sobota, 30 kwietnia 2011

Guzikowe candy u Lete

Zapisałam się na candy u Lete. Słodziutkie, nie?


piątek, 8 kwietnia 2011

Jezioro i las

Zanim przejdę do rzeczy, kilka słów do Iksińskiej. Droga Iksińska, oto wymiary "Karmelkowo-krówkowej kamizelki urodzinowej": szerokość - 27 cm; długość - 34 cm; głębokość pachy - 12 cm; mierzone na wyrobie noszonym, jakiś czas od blokowania, a więc nieco zniekształconym.

***


Ad rem. Przebywaliśmy ostatnio całą rodziną przez czas dłuższy w krainie, gdzie internet jest rozwożony karawaną, a więc jest towarem deficytowym - i drogim. Czyli w samym środku mazurskiej puszczy. Dotarliśmy na miejsce jeszcze wówczas, gdy była ona skuta lodem, drogami z koleinami po kolana już to w lodzie, już to w błocie. Przez dwa tygodnie mogliśmy obserwować uwalnianie się przyrody z lodowych okowów oraz doświadczyć eksplozji erotycznego życia ptactwa puszczańskiego po pierwszej nocy o temeraturze powyżej zera.




Jezioro jeszcze skute lodem, chociaż wiosna zaczęła i tutaj swoją robotę. Ponoć już 'chodzą' szczupaki.


W oczku wodnym powstałym w lodzie można podziwać niezmącone odbicie nieba. Co bardziej próżni - także swoje własne (bez obaw, nie jestem samobójcą - zdjęcie trzaskane z pomostu).


W lesie jeszcze śnieg. Liczyłam na widok szafirowych dywanów z przylaszczek, ale się przeliczyłam. Zakwitły masowo dopiero po naszym wyjeździe.


Wiosna na północy przychodzi zawsze później. Jest bardziej wyczekiwana i bardziej jakoś cieszy jej nadejście, niż w centrum Polski. Może przez to, że zmiany są tu dużo bardziej widoczne, a może przez osobisty mój sentyment do tego wciąż jeszcze dzikiego zakątka kraju?


I na koniec konkurs bez nagród: Co udało mi się uchwycić na zdjęciu? - chodzi o biała kreskę.


***
Ps. Pierwsza pasiasta kamizelka Króliczka już nie jest na niego za duża a wręcz przeciwnie. Wszystko to w wyniku pozostawienia prania mniej kompetentynym osobom (paluchem nie pokażę, ale mój najwierniejszy Czytelnik z pewnością wie o kogo chodzi ;-) ). Na drutach remake.

Ps2. Podczas pisania tego postu po raz kolejny opcje edytowania wpisu doprowadziły mnie do szewskiej pasji. Ktoś zna patent, jak okiełznać blogspota?

sobota, 12 marca 2011

Druga: karmelkowo-krówkowa kamizelka urodzinowa

Idąc za ciosem machnęłam druga kamizelkę dla Króliczka. Raz, że nie wiadomo, kiedy znowu będę mieć wenę, dwa, że w szczytnym celu - testowałam autorski wzór Lete, który lada chwila będzie dostępny via Ravelry. Bezpośredni link do wzoru znajdziecie w poprzednim poście.
Wzór Lete ujmuje prostotą. Kamizelka robiona jest w jednym kawałku, na okrągło i nie ma w niej ani jednego szwu (jeśli nie liczyć chowania nitek ;-p).




Mój egzemplarz jest robiony jak zwykle z egzotycznych włóczek z pudła z zapasami. Jakieś norweskie 100% 'Ren ny ull' superwashe, nabyte w ukochanej pasmanteryjce. Ponieważ takich cudów mam zazwyczaj homeopatyczną ilość, dłubanie z nich zawsze dostarcza dreszczyku emocji - dojadę czy nie dojadę do celu na oparach? Stąd musiałam kombinować z wykończeniem - jest troszkę inne niż ustawa przewiduje.



Aha, nie wierzcie własnym oczom, jeśli chodzi o kolory. To naprawdę kolor krówkowy i karmelkowy.
I nie wierzcie też tytułowi. Urodziny Króliczka są dopiero za jakiś czas ;-)



PS: jeśli kogoś interesuje, jak zrobiłam Pierwszą kamizelkę, odsyłam do swojego profilu na Ravelry (strona z projektem widoczna dla każdego) - tam z grubsza opisałam własne kombinacje.

czwartek, 3 marca 2011

Pierwsza!

Oto jest! Pierwsza rzecz wydziergana specjalnie dla Króliczka - kamizelka z kapturkiem.



Potrzeba wydziergania kamizelki krążyła wokół już od dłuższego czasu tylko natchnienia brakowało. Natchnienie jednak nadeszło - za sprawą petitepurls. Jednocześnie moim umysłem zawładnęły i-cordy (ktoś zna może polską nazwę tej techniki, że tak, jako fetyszystka językowa, zapytam?). Mamy więc i-cordowe nabieranie oczek (ku mojemu rozczarowaniu nie zapobiega ono zwijaniu robótki) i i-cord wrabiany w brzegi (tu akurat bardzo się przydał, albowiem zamaskował manewrowanie wieloma różnkolorowymi nitkami). Oprócz tego musiałam zaznajomić się ze zszywaniem dzianiny ściegiem materacowym. Zaznajamianie sie z tą zarazą pochłonęło cały jeden wieczór.
Ponadto przyświecała mi idea zużywania zapasów - stąd własnie pomysl na paseczki. Kolory i układ paseczków zainspirowane zostały jednym ubrankiem, co to było na Króliczka dobre dawno temu i w którym było mu bardzo do twarzy.



Całość wykończona guziczkiem. Guziczek został zaaprobowany.




Wspominałam, że sie rozminęłam trochę z rozmiarem. Kamizelka wyszła odrobinę za duża, ale to się akurat dobrze składa, bo posłużyże jeszcze następnej jesieni.
Miałam jeszcze jak zwykle trochę ponarzekać na tę robótkę, a konkretniej na jakieś niespecjalnie widoczne drobiazgi, ale jest już wieczór, moje myśli się spłycają i ujednolicają, ostrze ironii się tępi, więc sobie i wam daruję.
I jeszcze tylko dodam, że jestem bardzo zadowolona z efektu końcowego.